PODOBNY WYMIAR SCENY

Podobny wymiar ma scena rozmowy Stasia z Mahdim. Posta­wa Stasia, skomentowana w polemicznych wypowiedziach Greka, zostaje ogołocona z wszystkich możliwych motywacji instrumen­talnych, staje się czystą manifestacją na rzecz najwyższej dla bohatera wartości. Dopiero w kontekście całego utworu może być interpretowana w kategoriach pragmatycznych, gdyż bohater ostatecznie zwycięża, wybrawszy taką właśnie drogę postępo­wania. Staś, porwany wraz ze swą podopieczną Nel, znajduje się w sytuacji ekstremalnej, w której jego bezpieczeństwo jest bez­pośrednio zagrożone. Nemeczek pozostaje pozornie w sytuacji zabawowej, umownej, takiej, z której można się wycofać. Kon­struując sytuację literacką odwołuje się jednak Molnar do psy­chologicznych mechanizmów zabawy chłopięcej: zabawy — ha­szyszu, zabawy — amoku, iluzji, która odgradza od realnego świata i zawiesza wszystkie reguły codzienności, w imię której trzeba się wzajemnie krzywdzić i poniżać, ale także przekra­czać własne możliwości aż do granic samounicestwienia. A więc zabawa jest tu także rodzajem sytuacji ekstremalnej, która wy­dobywa z bohaterów to, co w nich najmarniejsze i to, co naj­wspanialsze.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych wpisów o tematyce stricte związanej z rozrywką i spędzaniem wolnego czasu. Zapraszam do czytania!