OBSZARY PANOWANIA

Partnerstwo, jako forma dyskursu profesjonalnego, tworzyć może obszary panowania, w których sfery potencjalnego przyrostu zasobów (na przykład wzrost kapitału społecznego), na życzenie i zgodnie z in­teresem władzy, pozostawać będą pod jej kontrolą. Dyskurs partnerstwa, jak każdy dyskurs, ma swoich mówców i bene­ficjentów, którym pozwala zgłaszać wyłączne roszczenia do pewnych rodzajów wiedzy eksperckiej. Mogą być nimi, z jednej strony ludzie uczelni, zaangażowani w kształcenie „kadr dla partnerstwa”, porwani popularną ostatnio w USA ideą uczynienia z uniwersytetu agendy re­form, z drugiej – ich wychowankowie, reprodukujący ukształtowane wzory, na przykład – przyszli nauczyciele, absolwenci specjalistycznych kursów, m.in. studenci objęci badaniem. Na podstawie ich retoryki ujawnionej w badaniu oraz ogromnej mocy, z jaką jest stosowana (o czym świadczyć może chociażby trwałe osadzenie partnerstwa w amerykańskiej codzienności, o którym pisałam wyżej i które przybli­ża przywołane stwierdzenie Johna Mclntyre’a), określić można pewne nacechowanie tego dyskursu, bliskie hegemoniczności, jako roszczeniu do całkowitego panowania.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych wpisów o tematyce stricte związanej z rozrywką i spędzaniem wolnego czasu. Zapraszam do czytania!
© Wszelkie prawa zastrzeżone