SPOŁECZNOŚĆ CZYTAJĄCA

Trzeba oczywiście, dla uniknięcia nieporozumień, powtórzyć: dla obecności pierwiastków artystycznych i dydaktycznych w dziele istotne znaczenie ma autorska hipoteza odbiorcy, która w dużej mierze kształtuje strukturę utworu i organizuje materiał zna­czeniowy. Jednak dziełu nadaje sens dopiero konkretne — jed­nostkowe i społeczne — odczytanie, i w tym właśnie punkcie, łączącym trzy elementy: odbiorcę wirtualnego, do którego zwra­ca się pisarz, samo dzieło oraz sposób jego odczytania, pojawia się pytanie o pierwiastki artyzmu i dydaktyzmu. Można więc powiedzieć, że charakterystyczny dla lat sześćdziesiątych, a trwa­jący właściwie do dzisiaj spór o relacje artyzmu i dydaktyzmu w literaturze jest sporem o odczytania tekstu (zarówno przez pośredników, jak i odbiorców właściwych), a nie o same teksty. Spór ten odwołuje się zatem — lub raczej powinien się odwoły­wać — do relacji między tekstem i jego strukturą a czytelni­kiem i jego nawykami lekturowymi.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych wpisów o tematyce stricte związanej z rozrywką i spędzaniem wolnego czasu. Zapraszam do czytania!
© Wszelkie prawa zastrzeżone