UTOŻSAMIANIE Z PRZEKAZEM

W przywoływanych tutaj oraz wielu innych opracowaniach eksponowany jest kreacyjny wpływ telewizji, która kształtuje tożsamości, a proces ten stopniowo prowadzi do nieprzewi­dywalnych powiązań sfery prywatnej z publiczną. Niezależnie od tego, która z nich w tej grze wzajemnych oddziaływań wygrywa (we­dług Richarda Senneta zanika publiczna, ulegając wzorom funkcjonu­jącym w prywatnej), niewątpliwie telewizja stała się dziś naszym portretem i… vice versa.Utożsamianie się z telewizyjnym przekazem, z racji celu postawio­nego przed wizualną częścią kwestionariusza, może stanowić podsta­wę założenia, że badani posługując się w konstruowanych metaforach szyldami poszczególnych kanałów, będą operowali nimi jak językiem – uwewnętrznionym i rozumianym jako własny. Formuła ta wydaje się zatem adekwatna do potrzeb w zakresie jak najbliższego, rozumiejące­go odczytania zorientowań badanych studentów na fragment otaczają­cej ich rzeczywistości związany z przyszłą pracą zawodową.Zagadnieniem, które może okazać się przy tym intrygujące, jest wza­jemna zależność pomiędzy etykietami, za pośrednictwem których nadawcy budują stereotypy postrzegania własnych komunikatów, a znaczeniem, które przypiszą im badani, wykorzystując je w metafo­rach. Analizy mogą tu iść w kilku kierunkach, zarówno w stronę ujęć porównujących te zależności na poziomie lokalnym, jak pomiędzy ba­danymi środowiskami, krajami zaangażowanymi w badanie.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych wpisów o tematyce stricte związanej z rozrywką i spędzaniem wolnego czasu. Zapraszam do czytania!
© Wszelkie prawa zastrzeżone