W DZIEDZINIE WYCHOWANIA

Przy tym zorientowaniu na autonomię występuje jednocześnie, nie artykułowane wprost, choć wyraźnie obecne, nastawienie na profesjo­nalizm nauczyciela. Przejawia się ono w precyzyjnym określaniu sfer wpływu rodziców na jego pracę. Wpływ ten jest jasno kanalizowany w dziedzinie wychowania. Rodzic ma prawo „ingerowania w metody wy­chowawcze nauczyciela”, a – w domyśle – nie wolno mu interesować się stosowanymi przezeń metodami nauczania. Może „inicjować dobór środ­ków dydaktycznych i form organizacji czasu wolnego”, czyli wpływać na to, co ma miejsce niejako poza, na marginesie procesu szkolnej edukacji. Nauczyciel ma prawo „ingerowania w życie rodzinne swoich uczniów” (można tu mieć pewne wątpliwości co do zgodności tego stwierdzenia z prawem, jednak bez doprecyzowania zakresu ingerencji, trudno mu cokolwiek zarzucać), ale rodzic może wypowiadać się jedynie o tym, jak nauczyciel wychowuje jego dziecko, itd. Rola rodzica jest w tym nasta­wieniu na profesjonalizm nauczyciela określona dokładnie. Nie jest to, niestety, rola partnera.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych wpisów o tematyce stricte związanej z rozrywką i spędzaniem wolnego czasu. Zapraszam do czytania!
© Wszelkie prawa zastrzeżone