W IMIĘ DOBRA

Czasem trzeba było w imię dobra ponieść nieco wy­rzeczeń, nieproporcjonalnie jednak małych, na przykład zrezyg­nować z mniejszego dobra (smakołyk) dla większego (zdrowie).W mniej lub bardziej prawdopodobnych układach fabularnych realizowała się zasada etycznej homeostazy: im więcej cierpień musiał ponieść bohater w obronie dobra, tym bardziej triumfal­ny był jego sukces. Istotne przeobrażenia w powyższych mechanizmach modelo­wania literackiego przyniosły utwory literackie dla dzieci pow­stałe na przełomie XIX i XX wieku, w okresie intensywnego rozwoju psychologii i zarazem przekształcania się kanonów este­tycznych tekstów dla dzieci. Z tej epoki właśnie zostały zaczerp­nięte teksty literackie, stanowiące egzemplifikację w niniejszych rozważaniach. Odrzucają one motywację pragmatyczną, koncen­trując się na budowaniu równoważności „dobre — piękne”, czyli takiego prezentowania wartości, aby zostały one zarekomendo­wane poprzez wzruszenie estetyczne.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych wpisów o tematyce stricte związanej z rozrywką i spędzaniem wolnego czasu. Zapraszam do czytania!
© Wszelkie prawa zastrzeżone