W ODNIESIENIU DO NAUCZYCIELA

W odniesieniu do nauczyciela, w grupie polskiej wyraźnie zaznacza się nacisk na jego autonomię i swoiście rozumiany profesjonalizm, pod­czas gdy Amerykanie wyeksponowali raczej cechy sprzymierzeńca, jak przedstawiałam je za Christine Sleeter w rozdziale o animacji współpra­cy środowiskowej. Świadczą o tym zarówno prawa formułowane pod adresem samych nauczycieli, jak i rodziców i lokalnej społeczności. Zorientowanie na autonomię polskiego nauczyciela uwidocznione jest m.in. w wyróżnionym przez badanych jego prawie do „nauczania według własnej koncepcji” (wspólne z Holendrami) czy „wyboru pro­gramów oraz tworzenia programów autorskich”. Znajduje w tym od­zwierciedlenie aksjologia oraz retoryka reformy roku 1999. a wcześniej działań liberalizujących polską oświatę w okresie postkomunistyczne­go przełomu, charakterystyczne dla pierwszego niezależnego rządu. Stawia się w nich na twórczego, refleksyjnego nauczyciela, zachowują­cego pełnię swoich praw (utrzymana karta nauczyciela) przy otwarto­ści na zmieniony status rodziców, organu prowadzącego szkołę oraz sprawującego nadzór pedagogiczny.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych wpisów o tematyce stricte związanej z rozrywką i spędzaniem wolnego czasu. Zapraszam do czytania!
© Wszelkie prawa zastrzeżone