W ŚWIETLE KOMENTARZY

Jak sądzę zasadniczo zmienia się w świetle tych komentarzy obraz partnerstwa, postulowanego przez badanych. W formule, odkrytej w tych wypowiedziach, głównie w pierwszej z nich, ujawnia się głos mówcy w dyskursie, operującego dostępnymi mu środkami (dystrybu­ującego i selekcjonującego informacje) w celu prawdopodobnego pod­porządkowania sobie rzekomych partnerów. Płynie z tego pewna prawda o rzeczywistości, w której „wszystko będzie OK., jeżeli rodzice nie ruszą się z pozycji przez nas im wyznaczonych. Mają wiedzieć tyle, ile chcemy by wiedzieli”, itd. To rzeczywistość opisywana przez M. Foucault, dla którego jest ona relacją wiedzy i władzy. Wprawdzie są to jednostkowe wypowiedzi, nie znajdujące analogii w pozostałych, jednak istnienie 3-osobowej (na 14-osobową holender­ską grupę) reprezentacji zwolenników zamknięcia przed rodzicielskim wpływem autonomii nauczyciela w sferze metod jego pracy, może stano­wić pewien uzupełniający do tego komentarz. Pryska w ten sposób, ła­two zawiązujący się w tych warunkach mit o „niewinnym” partnerstwie, czystym w intencjach, dalekim od gry o wpływy i pozycje, władzę.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych wpisów o tematyce stricte związanej z rozrywką i spędzaniem wolnego czasu. Zapraszam do czytania!
© Wszelkie prawa zastrzeżone