WYKREOWANE PODEJŚCIE

Prace najpierw J. Lacana, później J. Derridy, M. Foucault, G. Deleuze, F. Guattari i innych, kształtują dość jednoznaczną perspekty­wę postrzegania tekstu, w której może on przybierać różnorodne posta­ci znaków i znaczeń, niosąc podstawy niekończącej się gry pomiędzy znaczącym i znaczonym, formującej społeczną rzeczywistość z jej sfera­mi wzajemnych wpływów, dominacji i marginalizacji. Te podejścia, wykreowane na Saussure’owskiej tradycji rozumie­nia znaku jako struktury łączącej dwa elementy: znaczące i znaczone, wykroczyły poza strukturalizm (np. Levi-Straussa), eksponując rangę znaczących w konstruowaniu znaczeń i rozszerzając pole tekstu do po- zasubiektywnych dziedzin. Założenie, że wszystko jest tekstem, u post- strukturalistów oznacza też atak na metafizykę obecności albo, jak pisze Chris Jenks: „poszukiwanie transcendentalnego znaczącego w formie uniwersalnej świadomości”. Mieszcząc się w tej perspektywie, można przyjąć, że okładki czaso­pism stanowią rodzaj tekstu „mówiącego za siebie”, reprezentacyjnego dla określonej, zgeneralizowanej tendencji znaczeniowej.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych wpisów o tematyce stricte związanej z rozrywką i spędzaniem wolnego czasu. Zapraszam do czytania!
© Wszelkie prawa zastrzeżone