WYODRĘBNIENIE UTWORÓW

Skrobiszewska proponuje więc „wyod­rębnienie utworów literackich posługujących się rzeczywiście ję­zykiem sztuki, [co] pomogłoby także zrozumieć ten język, a zwol­nienie od „obowiązku literackości” tekstów poznawczych, poga­danek dydaktycznych czy tekstów o charakterze publicystycz­nym, [co] może przyspieszyłoby proces oczyszczenia ich z wtór­nej, niby to literackiej frazeologii, z poetyzowania i minoderii, z ozdobników” . Również nowsze metody analityczne wypra­cowane na gruncie pragmatycznej teorii literatury pozwalają wi­dzieć artyzm i dydaktyzm jako struktury sprzężone, towarzy­szące rozwojowi literatury od najdawniejszych czasów. Opo­zycja natomiast tkwi w rozmaitych odmianach dydaktyzmu, które albo jednoznacznie formują cały świat przedstawiony i podpo­rządkowują go założonym tezom (dydaktyzm retoryczny), albo też — by podać przykład skrajnie opozycyjny — nastawione są na dialog z odbiorcą, pobudzają jego aktywność, zakładają więc otwartą strukturę dzieła, którego konkretyzacja wymaga od czy­telnika niezbędnej aktywności i zaangażowania lekturowego (dy­daktyzm dialogowy).

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych wpisów o tematyce stricte związanej z rozrywką i spędzaniem wolnego czasu. Zapraszam do czytania!
© Wszelkie prawa zastrzeżone