ZNAKOMITE POTENCJE

Bez tych wszystkich spraw nie byłoby z kolei Leśmiana, Gałczyńskiego, Białoszewskiego. Ale te znakomite potencje, tak twórczo wykorzystywane w poezji dla dorosłych, zaczynają się schematyzować w poezji dla dzieci. Mechanizm licznych skrępowań zbiera swoje żniwo.To prawda: trudno, nad wyraz trudno go przełamać. Pisar­stwo dla dzieci wymaga wielkiego talentu i doświadczenia autor­skiego. Lecz myślę, że ta skąpa liczba udanych debiutów bierze się nie tylko ze stopnia trudności, ale i po części z faktu, że tzw. młodzież literacka, wychowana w ostatnich latach na wzorcach swobody i dowolności poetyckiej, często wręcz na rozmaitych odmianach antypoezji, nie jest w stanie powrócić do tradycjo­nalizmu i ograniczeń literatury dziecięcej. A uprawianie poezji dla dzieci często wiąże się z aktem artystycznego ograniczenia, samoograniczenia. Ta, w jakiejś mierze usprawiedliwiona, kapitulacja zaczyna jednak być w szarej praktyce nadgorliwie reali­zowana.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych wpisów o tematyce stricte związanej z rozrywką i spędzaniem wolnego czasu. Zapraszam do czytania!
© Wszelkie prawa zastrzeżone