ŹRÓDŁO DYSKURSU

Przy różnorodności, cechującej amerykańskie, holenderskie i pol­skie nastawienia wobec tego fragmentu rzeczywistości z rodzicami i nauczycielami, jako jej głównymi aktorami, zaznacza się spójność ujawnionego dyskursu, mogącego być motorem poszczególnych zorientowań. Określiłam go jako dyskurs profesjonalny, z uwagi na kon­struujące się w jego ramach relacje władzo-wiedzy oparte na nauczy­cielskim profesjonalizmie i dążeniu do niego. Profesjonaliści, wchodząc w obszar współdziałania trzech środowisk życia i edukacji dziecka – ro­dziny, szkoły oraz lokalnej społeczności, mogą wprowadzać w nie Foucaultowską praktykę repartycji – kierować, kontrolować, ustalać zakresy wpływów, porządkować rzeczywistość według z góry określo­nych schematów, czyniąc z potencjalnych partnerów – obiekty, przed­mioty działania uruchomionych procedur. Źródło tego dyskursu stanowić może, z jednej strony, szeroko rozu­miana lokalna rzeczywistość kulturowa, z drugiej – wzór kształcenia uniwersyteckiego, jego treść, forma, styl, historia, związki z otocze­niem, ogólna organizacja.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych wpisów o tematyce stricte związanej z rozrywką i spędzaniem wolnego czasu. Zapraszam do czytania!
© Wszelkie prawa zastrzeżone